ตามกฎ เวลาในการทำงานห้ามเกินวันละ8ชั่วโมง อาทิตย์ละ40ชั่วโมง ไม่รวมเวลาทำงานในส่วนของการเตรียมงานหรือเก็บงานไว้ในเวลาพัก การเตรียมงานหรือเก็บของงานโดยการสั่งการจากนายจ้างจะต้องรวมเข้าในชั่วโมงทำงาน

หากชั่วโมงทำงานจะเกิน8ชั่วโมง กำหนดว่าจำเป็นต้องให้มีเวลาชั่วโมงพักผ่อนระหว่างทำงานขึ้น1ชั่วโมง

ในกฎหมายแรงงานกำหนดว่าลูกจ้างมีสิทธิที่จะลาพักอย่างน้อยอาทิตย์ละ1ครั้งขึ้นไป หรือในระยะเวลา4อาทิตย์หยุดได้4วันขึ้นไป
และนอกเหนือจากวันหยุดที่กฎหมายกำหนด วันที่แรงงานมีความประสงค์หยุดงานตามข้อกำหนดทั่วไปสามารถหยุดและรับค่าแรงได้(การรับค่าแรงในวันหยุด)
หรือวันหยุดที่กำหนดที่ยกเว้นนั้น วันไหนลูกจ้างต้องการลางานก็สามารถหยุดโดยไม่หักค่าแรงคือระบบวันลาที่ได้รับเงินเดือน  เมื่อทำงาน6เดือนต่อเนื่องมาและมีอัตราการมาทำงาน80เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปของวันทำงานปกติแล้ว ต้องได้รับวันลาพักร้อน (วันลาพักร้อน) อย่างน้อย10วัน หลังจากนั้นจะได้รับวันลาพักร้อน(วันลาพักร้อน) ตามระยะเวลาการทำงาน

ต้องจ่ายค่าแรงเป็นเงินตราในวันที่กำหนดอย่างน้อยเดือนละ1ครั้งขึ้นไปเป็นประจำทุกเดือนและให้เต็มจำนวนเงินแก่ลูกจ้างโดยตรง
อัตราค่าแรงนั้น กำหนดไว้ตามประเภทงานหรือภูมิภาค หากนายจ้างมีการจ่ายค่าแรงน้อยกว่าค่าแรงขั้นต่ำนอกจากจะต้องจ่ายเงินส่วนต่างให้กับลูกจ้างแล้วอาจถูกลงโทษด้วย